вторник, 10 января 2012 г.

Thanks 2011..Go 2012 (Ես արթնացա) :)

&
                      






thanks                                                    thanks in advanc


Ահա և եկել է ժամանակը, որ ինքս ինձ ասեմ` զարթնիիիիիիիիիիիիիիիիիիիր….:) Էս ինչ դադարի վիճակ է պարուրել   ինձ…չեեեեեղաաաավ….չեղավ էսպես.... Բայց ես ոնց որ գիտեմ ինչն է քնիս պարճառը…Իսկ պատճառն այն է, որ ես գտնվում եմ ստատիկ երջանիկ վիճակում..:) Երևի անհեթեթ է, բայց ես ի դժբախտություն ինձ տրամադրվում եմ գրելու երբ տխուր եմ ու վատ…Բայց վեեեեեեեեերջ….Էլ չկա տխուր…Ժամանակն է զարթնելու, ժամանակն ե միանալու…ու կիսվելու նաև կյանքիս երջանիկ ակնթարթներով…. Վաաայ էս ինչքան բան եմ բաց թողել, ինչքան բանի մասին չեմ գրել…շատ եմ ծուլացեեել…L լավ չիիիի…. Վերջ սեղմում եմ ստարտի կոճակը…J ……………………
Վերջի իրադարձությունը, որի մասին կրկին գրառում չեմ կատարել Նոր տարին էր…բայց հիմա ուզում եմ ավելի շատ հին տարին ամփոփոլ և համարձակվել նոր երազանքներ կապել արդեն մեկնարկած Նոր տարվա հետ:  Մի գուցե մի քիչ ուշ է այս գրառման համար, բայց դե ավելի լավ է ուշ քան երբեք:
J Անցած տարիիի` 2011…որքան բազմաբովանդակ ու հակասակն էիր դու…իրադարձություններով ու զգացոմունքներով լի…տվեցիր ինձ դժվարին փորձություններ ու պարգևատրեցիր Սիրով…ինքան բազմագույն զգացողություններ ունեցա ես…ամենագորշից մինչև ամենապայծառը` ամենաչսիրածս մոխրագույնից, սևից ու անգույից միչև ամենասիրածս` վարդագույնըըըը, նարնջագույն ու արեվագույնը…. Ինչքան բազմազգացում էիր դու 2011…` սպասումներ, երազանքներ, հուսահատություն, վախ, կասկածներ, հիսաթափություն, տառապանք, խառնաշփոթ ու հետոոոոո…` լուսավոր, բարի, փրկիչ սեեեեր….և վերջապես երջանկություուուուուուուուն….Երջանկություն, որ ինձ հասավ այնքան անսպասելի, բայց անյքան սպասված....շնորհակալ եմ Տեր…
Իրադարձություններ, որոնք կյանքի անբացատրելիությունն ու անկանխատեսելիությունն, նրա խելահեղ արարքներն հաստատող ամենավառ ապացույցներն էին, իրադարձություններ որ տարվա սկզբին մտքիս մեջ նույնիսկ չէին տեղավորվի…բայց կատարվեց այն, ինչը որ Ճիշտն էր…որքան փոխեցիր ինձ 2011…և վերջապես ամեն ինչ ընկավ իր տեղը…և վեյջապես ես երջանիկ եմ, ու երջանիկ եմ քեզնով իմ Սեր, քո շնորհիվ, քո գոյությաբ…Դու եկար ու լցրեցիր իմ գոյությունը սիրով…դու կյանքիս ամենամեծ նվերը դարձար և հաստատեցիր, որ ամանորյա հրաշքներ գոյություն ունեն (դու իմ ամանորյա երազանքն էիր
J), և այդ հրաշքները կատարվում են ամբողջ տարվա ընթացքում…
Հետադարձ հայացք նետելով արդեն հեռացած տարուն նրան ակամա բաժանում եմ 2 մասի, միմյանցից սարսափելի տարբեր` փորձությունների և պարգևատրման շրջանների:
J  Շնորհակալ եմ ամեն ինչի համար հարգարժան տարի և իհարկե քեզ` Տեր, որ տվեցիր ինձ այս տարն ապրելու համար…Շնորհակալ եմ փորձությունների համար, չէ որ փորձություններով ենք մենք թրծվում, ուժեղանում ու որպես մարդ կայանում,… շնորհակալ եմ և այն մեեեեեեեծ պարգևի համար որ ինձ տրվեցիր, շնորհակալ եմ այս Սիրո համար, շնորհակալ եմ այս երջանկության ու նրա պարգևած պահերի համար…շնորհակալ եմ 2011…իսկ քեզնից հարգարժան 2012 համարձակվում եմ սպասել արդեն տրված երջանկությանս շարունակությունը…նախապես շնորհակալություն: J

вторник, 27 сентября 2011 г.

ԴՈՒ ԵԿԱՐ


Դու եկար, որ ինձ փրկես`
ՍԵՐ ներարկես երակներիս կապույտի մեջ:
Դու եկար, որ ես տեսնեմ սիրո գույնը` «վառ վարդագույն»
Դու եկար, որ ես շնչեմ սիրո բույրը,
Որ խենթանամ այդ բուրմունքից,
Որ արբենամ նրա համից…

Դու եկար ու գորշ օրս լցվեց ԼՈՒՅՍՈՎ,
Դու եկար ու խռով սիրտս նորից զարկեց ՍԻՐՈ ՌԻԹՄՈՎ:

Դու եկար ու էությանս ՆՈՐ ՇՈՒՆՉ տվիր,
Դու եկար ու հոգուս համար ՆՈՐ ՁԵՌԱԳԻՐ հորինեցիր,

Քո հայտնությամբ խելառ մտքիս Նոր մտածմունք նվիրեցիր:
Դու եկար ու օրս լցրիր ԽԵՆԹՈՒԹՅՈՒՆՈՎ…
ՎԱՌ ԳՈՒՅՆԵՐՈՎ ու ՔՈ ՍԻՐՈՎ…

Դու եկար, որ ինձ սիրես ու քո սիրով ինձ էլ ՓՐԿԵՍ:

четверг, 28 июля 2011 г.

Կյանքի էսքիզներ


 Կսահեն օրերը` կուլ կտամ ժամերը
Կբացվի առավոտ, կբացեմ աչքերս
Կնայեմ անցյալին` կթացվեն այտերս...
Կգա երեկո, կփակեմ կոպերս
Կթռչեն մտքերս, կվառվեն հուշերս
Կնայեմ սրտիս մեջ` կայրեն հին վերքերը
Կանցնի ժամանկ....Կբացվի «Նոր» օր
Կփայլի երկնքում «Նոր» սիրո արևը
Կխրվեն հոգուս մեջ նրա այրող շողերը
Կջարդի նա սրտիս բոլոր փակ դռները
Կքանդի հոգուց բոլոր կապանքները
Կնորոգի, կսոսնձի, կսպիացնի վերքերը
Կբնակվի հոգուս մեջ «Նոր սիրո արևը»
ՈՒ արդեն այդ ժամ, երբ բացեմ աչքերս
Կնայեմ աշխարհին` կժպտան շուրթերս
Կնայեմ սրտիս մեջ` կլռեն սպիերս
Կզգամ ես ներսում ինձ այրող ՆՈՐ ՍԵՐ
Կգոռամ լիաձայն ՇՆՈՐՀԱԿԱԼ ԵՄ ՏԵՐ...

понедельник, 4 июля 2011 г.

ՄՏՔԵՐԻ ՇԱՂԱԽ


Անցյալից... ներկայից` մտքերի շաղախ
Հուշերի տարափ`ներկայի շնչի մեջ խեղդված
Մի կտոր կրակ` անցյալի լույս-հեռվում վառված
Մի խելառ քամի ու արդեն հուշեր մոխրահամ դարձած...
Երջանիկ..., լուռ հուշեր, որ ջերմացնում են սիրտը կիսաքարացած
Ու որոնք ավաղ կյանքի պայքարում` խոցված են, պարտված...
Խելագար մի հոգի...անմոռաց, խենթի պես նվիրված
Ու մեկ ել հանկարծ` կյանքի հերթական ու դաժան հարված...
Ու արդեն ամեն ինչ` անիմաստ, դառնահամ է դարձած...
.....................................................................................................
Թե ինչու է կյանքում ամեն բան այսքան` լացելու աստիճան «ծիծաղելի» դասավորված......

понедельник, 27 июня 2011 г.

Եվ վերջապես վիշտը դժվարությամբ բացեց ձայնը....


Լինում է քայլում ես կյանքիդ փողոցով, սրտիդ ճամպրուկը լցրած հույզերով, սիրով, սպասումով...մտքիդ գրպանում մի փոքրիկ կասկած...շուրթերիդ աղոթք, հոգումդ հավատ...
Մի խոսքով ասած ինչով ասես լցված, ինչից ասես զրկված...քայլում ես...գուցե կանգնած ես...առաջ ես գնում կամ գուցե և ետ...կամ տեղում սառած, քարացած կանգնած: Բայց կյանքի սցենարը գրվում է անընդհատ...ու  մեկ էլ հանկարծ տալիս է քեզ հարված///...էնպիսի մի հարված, որ մի վայրկանում ամեն ինչ փշրվում է...ամեեեն ինչ ինչին հավատում էիր...,բոլոր երազանքներդ հոդս են ցնդում ու կիսախաղաղ կյանքդ դառնում է «մղձավանջ»...: Մտացում ես իիիիիինչիիիիի համաաաաաաար????? Բայց կա պատասխան` մի օր կստանաս: Իսկ հիմաաա, հիմա պիտի դիմանաս..ու անսպառ հավատաաաաաս, թե չհավատաս հաստատ կվերանաս...որպես անձ, անհատ կանեանաս, կդադարես...կվերջանաաաս...
Ինչևէ կյանքն է...խելառ սցենար է..
Ու լինում է, որ ուժգին հարվածից, ահավոր ցավից նույնիսկ մի վայրկյան հավատդ ես կորցնում...   Ուզում ես գոռաաաալ....ոռնաաալ էտ ցավից...Խելագարվում ես...ցնցվում զայրույթից, անկարողությունից...Շուրջտդ ամեն ինչ սև գույն է ներկվում...
Հոգումդ ամեն ինչ տակնուվրա է լինում...մի քանի բառ...ու կորցնում ես ամեեեեեն ինչ...կորցնում ես թանկ մարդկանց..նրանց ում սիրում ես...Գուցե իրապես չես կորցնում, բայց մի բան կոտրվում է..կիսատ է դառնում...ամեն ինչ կորցնում է իմաստը...Անզորությունից միայն լացում ես...Ու զգում ես ինչպես ե հոգիդ փշրվում...
Էտ ամենից դեռ չսթափված գիտակցում ես, որ հայտնվել ես սցենարից դուրս...հայտնվել ես դահլիճում` հանդիսատեսի դերում և ընդ որում ձեռքերդ ու ոտքերդ շղթայված են աթոռին...Չես կարող փախչեեեել....ինչքան էլ ուզես... 
Ու շատ ես ուզում փախչեեեեեել...հեռանաաաաալ....ոչ մի բան չզգաաաալ...նույնիսկ վերանալ...Ուզում ես գոնե փակել աչքերդ, բայց ականջներդ են քեզ դավաճանում... Չես ուզում լսել, տեսնել, հասկանալ..ուզում ես միայն չզգաաալ...ոչինչ չիմանալ... հեռու փախչել, մոռանաաաաաաալ.....
Բայց ուր ես փախչելու կյանքից???????
Ուզես, թե չուզես պիտի նստես ու նայես..նայես էս կյանքի խելահեղ սցենարի` քեզ համար ցավոտ բոլոոոոր դրվագները...նայեեես ու նայեեես... Կուզես լացես, կուզես ծիծաղես, կուզես գժվես, կուզես մեռնես...միևնույնն է ՊԻՏԻ ՆԱՅԵԵԵԵԵՍ....պիտի նայես ու դիմանաաաաս...չդիմացար էլ` քեզ համար է վատ: Պիտիիի դիմանաս..համբերես ու հավատաս...Էս ամենից հետո գուցե քարանաս, բայց այսպես ասած կմեծանաս ու կուժեղանաս...

Եվ ուզես, թե չուզես...ընդունես, թե ոչ...սա է կյանքը...թե տրված է քեզ պիտի ապրես...ու էլի ու էլի ՊԻՏԻ ԴԻՄԱՆԱՍ!

воскресенье, 26 июня 2011 г.

Կիսատ է...


Կիաստ պռատ մտքեր...
Կիասլույս հուշեր...
Կիսատ պռատ մի սեր...
Լիացավ հետքեր...
Կիսաքայլ ժամանակ...
Կիսաձայն ափսոսանք...
Կիաստ պռատ մի անձ...
Կիսատ պռատ սցենար...
Կիսահույ, կիսալույս, կես արցունք..
Կիսասեր, կես կարոտ, կիսականք...
Կիսատ պռատ է ամեն ինչ...
Կիսատ պռատ...

воскресенье, 12 июня 2011 г.

Օգնիր ինձ խնդրում եմ...


Օգնիր ինձ խնդրում եմ` մի թող չարանամ,
Ազատի'ր հոգիս կեղեքող ցավից,
Ինձ ներսից կրծող այս կասկածներից,
Զայրույթից, խանդից,նախանձից, վախից...
Օգնիր ինձ...ցույց տուր ճշմարիտ ուղղին
Բացիր իմ առաջ դուռը գալիքի,
Լուսավորիր ինձ լույսով փրկության...
Օգնիր համբերեմ, օգնիր հավատամ...
Օգնիր էլ չզգամ ես «հինը» անվերջ
Օգնիր մոռանամ.....
Օգնիր, որ անցնեմ փորձությունը այս,
Օգնիր, որ երբեք էլ չզգամ ես «այն»`
Ցավը, որ նույնիսկ շունչս էր փակում...
Տու'ր պարասխաններ բոլոր հարցերիս...
Օգնիր ինձ խնդրում եմ` մի թող սայթակեմ,
Եվ շատ եմ խնդրում չթողնես «ընկնեմ»: