четверг, 10 февраля 2011 г.

Երազել, երազել….անվերջ, անդադար…


Երազանք կոչվածը նման է մի էնպիսի հզոր ուժի, որ օգնում է մարդուն մտածել անկարելին, դուրս գալ բոլոր հնարավոր ու անհնարին սահմաններից, սավառնել երկնքում, սուզվել ծովի հատակը, հասնել աշխարհի ծայրը, ստեղծել երազների մի աշխարհ, որտեղ ամեն ինչ էնպես է ինչպես դու ես ուզում, որտեղ չկա ոչ մի բան, որ քեզ ցավ է պատճառում, չկա ոչ տրտմություն, ոչ խռովություն...կա միայն անդորր, լուսավոր աշխարհ, աներևույթ իրեր, սիրելի մարդիկ, սիրահար հոգի…երջանկության, բերկրանքի, ուրախության, ցնծության զգացում…ու անսահման սեր…սեր…սեր…
Դա  մի էն կարգի հզոր ուժ է, որ ոգևորում է, տանում…, անհասկանալի ձևով մտնում էությանդ մեջ, ուժ տալիս ու սկսում ես սլանալ դեպի այդ երազանքը:    Նա կարծես մի նոր լիցք է տալիս, ստեղծագործելու անհագ  ծարավ, ստիպում է հավատալ այն ամենին, ինչի մասին երազում ես, թևեր է տալիս, որ խելակորույս թռչես երազանքի անսահման աշխարհում, զգաս քեզ աշխարհի ամենաերջանիկը, ամենասիրվածն ու ամենակարողը: Չ°է որ երազների աշխարհում  մարդկային երևակայության թռիչքն անսահման է ու արգելք չունի, չ°է որ այստեղ ամեն ինչ հնարավոր է դառնում, անկարելի թվացող ամեն ինչ դառնում իրական ու այստեղ կարող ես նկարել էն ամենն ինչ կուզես ապրել: Կարող ես նկարել բոլոր վառ ու պայծառ գույներով, կարող ես փոխել  հոգեվիճակ, բնավորություն, իրադարձություններ, փոխել մարդկանց արտաքինը, ներքինը, կարող ես անել ինչ ուզես ու հավատաս, հավատաս երազանքիդ…:
Բայց ինչքան էլ կատարյալ լինի երազանքը, ինչքան էլ ուժգին հավատաս դրան, միևնունն է իրական կյանքից փաղչել  չի լինի: Ինչքան էլ թաքնվես իրականությունից, ինչքան ամուր կաղապարներ էլ ստեղծես  քեզ համար, միևնույնն է կգա մի օր, որ ստիպված կլինես աշխարհին նայել իրական աչքերով:      
 Երբ կորցնում ես երազանքդ շատ դժվար է համակերպվել դրա հետա: Կյանքն այնքան դատարկ ու անիմաստ է թվում և կարծես ինքդ էլ ես  դատարկվում:  Միգուցե թևաթափ լինես ու կորցնես հավատդ, միգուցե չուզենաս լքել երազներիդ  աշխարհը, գուցե հուսահատվես, բայց  ուզես, թե չուզես, պետք է մեծանաս: Այդ պահին հարկ է լինում աշխարհին նայել իրական գույներով, բայց  պետք չէ տեսնել աշխարհի միայն վատ կողմերը: Պետք է տեսնել աշխարհի վառ գույները, կյանքի նվիրած երջանիկ պահերը: Պետք է ուժեղ լինել:
Պետք է փնտրես ու իրական կյանքում էլ  գտնես  քո երջանկությունը, քո սերն ու հավատը:Աշխարհն գունավորվում ու գեղեցկանում  է վառ գույներով այն ժամանակ, երբ մենք երջանիկ ենք։
Եվ ինչքան էլ ռեալիստ ուզեք լինեք, միևնույնն է մի կորցրեք ձեր երազանքը, մի փշրեք ձեր երազների աշխարհը, մի սպանեք այն, ինչը ձեզ երբևէ երջանկություն է պարգևել:

Комментариев нет:

Отправить комментарий