четверг, 28 июля 2011 г.

Կյանքի էսքիզներ


 Կսահեն օրերը` կուլ կտամ ժամերը
Կբացվի առավոտ, կբացեմ աչքերս
Կնայեմ անցյալին` կթացվեն այտերս...
Կգա երեկո, կփակեմ կոպերս
Կթռչեն մտքերս, կվառվեն հուշերս
Կնայեմ սրտիս մեջ` կայրեն հին վերքերը
Կանցնի ժամանկ....Կբացվի «Նոր» օր
Կփայլի երկնքում «Նոր» սիրո արևը
Կխրվեն հոգուս մեջ նրա այրող շողերը
Կջարդի նա սրտիս բոլոր փակ դռները
Կքանդի հոգուց բոլոր կապանքները
Կնորոգի, կսոսնձի, կսպիացնի վերքերը
Կբնակվի հոգուս մեջ «Նոր սիրո արևը»
ՈՒ արդեն այդ ժամ, երբ բացեմ աչքերս
Կնայեմ աշխարհին` կժպտան շուրթերս
Կնայեմ սրտիս մեջ` կլռեն սպիերս
Կզգամ ես ներսում ինձ այրող ՆՈՐ ՍԵՐ
Կգոռամ լիաձայն ՇՆՈՐՀԱԿԱԼ ԵՄ ՏԵՐ...

понедельник, 4 июля 2011 г.

ՄՏՔԵՐԻ ՇԱՂԱԽ


Անցյալից... ներկայից` մտքերի շաղախ
Հուշերի տարափ`ներկայի շնչի մեջ խեղդված
Մի կտոր կրակ` անցյալի լույս-հեռվում վառված
Մի խելառ քամի ու արդեն հուշեր մոխրահամ դարձած...
Երջանիկ..., լուռ հուշեր, որ ջերմացնում են սիրտը կիսաքարացած
Ու որոնք ավաղ կյանքի պայքարում` խոցված են, պարտված...
Խելագար մի հոգի...անմոռաց, խենթի պես նվիրված
Ու մեկ ել հանկարծ` կյանքի հերթական ու դաժան հարված...
Ու արդեն ամեն ինչ` անիմաստ, դառնահամ է դարձած...
.....................................................................................................
Թե ինչու է կյանքում ամեն բան այսքան` լացելու աստիճան «ծիծաղելի» դասավորված......